ΕΡΩΣ

Στο μαρμαράδικο, όπου δούλευα κάποια άλλα έργα, το μάτι μου έπεσε σε δύο μεγάλα μακρόστενα κομμάτια ξαπλωμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Έμοιαζε σαν να ήταν κάποτε ένας ενιαίος όγκος σκισμένος τώρα στα δύο. Η λέξη που μου έφεραν ακαριαία στο νου ήταν: έρωτας. Τα πήρα, τα σήκωσα όρθια, τα σμίλεψα, τα έβαλα κοντά αφήνοντας ωστόσο λίγο αέρα ανάμεσα τους, ένα μικρό κενό. Τα τοποθέτησα μετά μαζί σε μία βάση κοινή ορίζοντας με τον δικό μου τρόπο την εικόνα του έρωτα. Δύο οντότητες αυθύπαρκτες που διατηρούν την αυτονομία τους, η μία δίπλα στην άλλη κοντά, στητά, κάθετα. Το μεγάλο οξύμωρο του έρωτα είναι η δύναμη και η πίεση που ασκεί για την ένωση, που ταυτόχρονα όμως, χρειάζεται η ίδια δύναμη για να διαφυλαχθεί η διαφορετικότητα του καθενός ώστε να μη χαθεί ο έρωτας.

ΒΔ

Από τον Ιούνιο 2026 το έργο ‘Ερως βρίσκεται μόνιμα στον αύλειο χώρο του παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στο Ναύπλιο.